Γενεαλογικά Δένδρα του Αετού Μεσσηνίας 2

Συνεχίζω μετά τον πρόλογο του Κώστα Λαμπρόπουλου με την καταγραφή όσων είχε καταγράψει στο χειρόγραφο βιβλίο του ο Δήμαρχος του Δήμου Αετού Ιωάννης Γιαννόπουλος. Κρατώ ακριβώς την ορθογραφία και τη σύνταξη ,ακολουθώντας το παράδειγμα του Κώστα Λαμπρόπουλου, ως φόρο τιμής στον γράφοντα Δήμαρχο και αποφεύγοντας έτσι να αλλοιωθεί το ύφος και η γλαφυρότητα του γραψίματος. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η καθαρεύουσα ,την οποία δεν μπορώ να αποδώσω επαρκώς στα πνεύματα και στον τονισμό. 
  Με μεγάλη μου λύπη έμαθα πρόσφατα ότι αυτό το βιβλίο έχει καταστραφεί. Εύχομαι η πληροφορία να είναι λανθασμένη γιατί αλλιώς θα έχουμε χάσει την καταγραφή της ιστορίας του Αετού και της γύρω περιοχής. 

                ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΔΙΑ ΤΑ ΣΟΓΙΑ 
1ον ΤΩΝ ΤΣΑΛΑΜΑΝΕΩΝ οι οποίοι κατοικούν στον Αετό.
2ον ΤΩΝ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΕΩΝ οι οποίοι κατοικούν στον Αετό. 3ον ΤΩΝ ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΕΩΝ οι οποίοι κατοικούν στον Αετό. 
4ον ΤΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΕΩΝ οι οποίοι κατοικούν στην Αρκαδιάν. (Κυπαρισσία) 
  Από ενωρίς. Εις μικράν ηλικίαν εισέτι, ενδιαφέρθην ίνα γνωρίσω την καταγωγήν και την ιστορίαν εγκαταστάσεως εδώ εις Αετόν των προγόνων μας. 
  Είχον ακούσει από μικρός, από διαφόρους γέροντας, διαφόρους ιστορίας περί του θέματος τούτου, αλλά ήθελον μόνος μου να μεταβώ εις τας πηγάς των πληροφοριών, να διασταυρώσω τας πληροφορίας αυτάς , ώστε να τας καταγράψω εδώ μετά της μεγαλυτέρας και ακριβεστέρας αυθεντικότητος όπου δυνηθώ να πράξω. 
  Τον Ιούνιον και το έτος 1901 μετέβην εις Μερεζέν του νομού Αρκαδίας, από όπου αι πληροφορίαι τας οποίας είχον από διαφόρους γέροντας εδώ εις Αετόν, κατήγετο ο Γενάρχης δια όλα τα σόγια τα οπία αναφέρω εις την αρχήν αυτού του ιστορήματος. Εκεί εβρήκα πολλούς γέροντας μεταξύ των οποίων τον υπερεκατοντούτην ιερέαν τον Πανοσούκαν ο οποίος μου διηγήθη την εξής ιστορίαν. 
  Με τους Σουκέους, οι Σιαγκέοι (Σιάγκας ήτο το επώνυμο του γενάρχη , ο οποίος ήλθεν εκ του χωρίου Μερεζέ εις Αετόν). Ήταν στενοί συγγενείς και φίλοι μπεσαλήδες. Ο γέρο Παπασούκας όπως μου είπεν είχε γεννηθεί το 1796 και θυμόταν τα γεγομνότα και αυτά που έζησε ο ίδιος και αυτά τα οποία άκουσε από τον πατέρα του, τον Γρηγόρη το Σούκα. Μου ανέφερε λοιπόν ο γέρο Παπασούκας πως οι Σιαγκέοι είχον έλθει εις Μερεζέ από το Αίγιον διοκώμενοι από τους Τούρκους. Το προηγούμενο επώνυμόν των ήτο Μαλής και το ήλαξον από φόβον μην τους ανακαλύψουν οι Τούρκοι. Υπήρχον και άλλοι Μαλήδες εις Γορτυνίαν από το ίδιο σόϊ. Οι Μαλήδες είχον καταφύγει εις Αίγιον ερχόμενοι εκ της Χίου κατά την σφαγήν την οποίαν έκαμαν οι Τούρκοι εις τους κατοίκους της Χίου, οι οποίοι είχον καταφύγει εκεί μετά την άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως. 
[Σημείωση: Η σφαγή της Χίου έγινε το 1822. Μέχρι το 1566 στη Χίο δεν υπήρχαν Τούρκοι, παρά μόνο Γενουάτες και όταν ήρθαν οι Τούρκοι είχαν καλές σχέσεις με τους Χιώτες λόγω μαστίχας. Εδώ υπάρχει ένα σίγουρο λάθος στη προφορική αφήγηση του Παπασούκα,]
 Με το επώνυμον Μαλής παρουσιάσθησαν εις τους κατοίκους του Αιγίου και δεν είναι γνωστόν το προηγούμενον επώνυμόν των. Εκεί εις το Αίγιον λοιπόν, πολλοί Μαλήδες γίνανε τρανοί νοικοκυρέοι με μαγαζιά ,χάνια ,εργαλειούς με ξακουστά υφαντά, σιδεράδες κλπ. Έπειτα ήλθεν η καταστροφή. Δύο Τούρκοι, αφού μπήκανε στο χάνι ενός Γερο-Μαλή και έφαγαν και ήπιαν και τραγούδησαν ,τράβηξαν τας κουμπούρας των, σκότωσαν το Γέρο Μαλή και έβαλαν φωτιά εις το χάνι και το έκαψαν. Οι υιοί αυτού του Γέρο Μαλή ομού με άλλα πρωτοξαδέλφια τους, εφόνευσαντους δύο Τούρκους και βγήκαν στο κλαρί. Ύστερα ήλθαν οι Τούρκοι, έβαλαν φωτιά σε πολλά Μαλέϊκα σπίτια ,σφάξανε όσους στενούς συγγενείς των Μαλήδων που φόνευσαν τους δύο Τούρκους, πιάσανε και πήραν μαζί τους πολλά Μαλέϊκα γυναικόπαιδα και έφυγαν. Εις το δρόμον, έξω από το χωρίον οι Μαλήδες είχον στήσει ενέδραν. Εκεί έγινε μεγάλο φονικό. Σκοτωθήκανε πολλοί Τούρκοι και οι υπόλοιποι τόβαλαν στα πόδια, αφήνοντας πίσω τους τα γυναικόπαιδα. Εκεί εφονεύθησαν τέσσεροι Μαλήδες. Έπειτα από αυτό ,οι περισσότεροι Μαλήδες εσκορπίσθησαν εις τα βουνά της Γορτυνίας και άλλοι κρυφτήκανε στα γύρω βουνοχώρια έως ότου λησμονηθούν τα γεγονότα και πολλοί ξαναγύρισαν εις το Αίγιο με αλλαγμένα επωνύματα. 
  Εις το χωρίον Μερεζέ οι Σιαγκέοι είχον έλθει περίπου 20-30 έτη πριν το έτος 1700. Είχον γίνει μεγάλη οικογένεια. Δεν είχον προβλήματα με τους Τούρκους. Το κακό ξεκίνησε περί το έτος 1770 με 1780 όταν ο Γιώργος Σιάγκας μετά των τριών υιών του ,τον Αναστάσιον, τον Γιάννον και τον Αθανάσιον κατέβαζεν το εκ 400σίων προβάτων ποίμνιόν των εις τας λάκας της περιοχής του χωρίου Μερεζέ όπου ευρίσκετο το μαντρί του. Ολίγον πριν φτάσουν εις το μαντρί συνήντησαν μια ομάδα εκ πέντε ενόπλων Τούρκων μεταξύ των οποίων και ο υιός του Μπέη της Τριπόλεως. Οι φήμες έλεγον ότι ο υιός του Μπέη ήτο καλός άνθρωπος, αγαπούσε τους Έλληνες και μάλιστα είχεν μαλώσει με τον πατέρα του και τα άλλα τέσσερα αδέλφια του , διότι είχεν αγαπήσει και ήθελε να νυμφευθεί μιαν Ελληνίδαν. Και όλοι ερωτούσαν πως και διατί έκανε αυτό το κακό, που ιστορείται στη συνέχεια. 
  Η ομάδα των Τούρκων εσταμάτησεν εμπρός εις το ποίμνιον και απαίτησε από τους Σιαγκέους να τους δώσουνε τέσσερους αμνούς με πληρωμήν. Ο Γιώργης , ο πατήρ ,απήντησεν ότι οι αμνοί ήτον ακόμη μικροί και δεν πωλούν ακόμη. Εις απάντησην ,ο υιός του Μπέη εισήλθεν μετά της ομάδος του εντός του ποιμνίου, έπιασαν τέσσερις αμνούς , μεταξύ των οποίων ο πλέον μεγάλος ήτο ο Λαμπρίτης, δηλαδή ο αμνός ο οποίος προορίζετο δια τας εορτάς του Πάσχα. Τότε ο πρεσβύτερος των υών του Γιώργη , ο Γιάννος , εισήλθεν εις το ποίμνιον, αφήρεσε εκ των χειρών του Τούρκου τον Λαμπρίτην , ελογομάχησεν ματά των Τούρκων και πάνω εις τον καυγάν, ο υιός του Μπέη τράβηξε την κουμπούρα του και πυροβόλησεν τον Γιάννον εις το στήθος. Ο Γιάννος πριν πέσει νεκρός ,πρόλαβε και πυροβόλησε τον υιόν του Μπέη εις την κεφαλήν και τον εφόνευσε. Επηκολούθησε μάχη εις την οποίαν εφονεύθησαν άλλοι δύο Τούρκοι και οι υπόλοιποι το έβαλαν στα πόδια και κατόρθωσαν να γλυτώσουν. 
  Έπειτα από αυτό το κακό, ο Γιώργης έτρεξεν εις το χωρίον, εφόρτωσεν εις τα μουλάρια , ότι πολύ αναγκαίο ηδυνήθη , επήρεν την σύζυγόν του και την κόρην του και επέστρεψεν εις το ποίμνιόν του. Εκεί έσκαψαν έναν τάφον έθαψαν πρώτα τον υιόν του και μετά δύο άλλους τάφους . Εις τον έναν έθαψαν τον υιόν του Μπέη και πάνω εις τον τάφον έρριξαν μια πλάκα και χάραξαν με μια πέτρα το όνομά του. Εις τον άλλον λάκο έθαψαν τους άλλους δύο Τούρκους. 
Θα συνεχιστεί...........

ΤΟ ΑΕΤΟΒΟΥΝΑΙΪΚΟ ΓΛΕΝΤΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ 2012

Τα λόγια είναι …περιττά. Χαμός έγινε, πρώτη φορά τόσος πολύς κόσμος και θα το δείτε και στα βιντεάκια και στις φωτογραφίες που ανέβασα. Ο Αντώνης μες στην …τρελή χαρά και ο dj Στάθης, έδωσε ρέστα. Οι κυρίες της κουζίνας εξαιρετικές και από φαγητά, εκλεκτά και σε ποσότητες. Αυτά βλέπουν οι Τροϊκανοί και κόβουν φλέβες με τους Έλληνες. Χάσατε φίλοι μου όσοι δεν ήρθατε και αυτό το πανηγύρι ήταν η αιτία να μην ακούω το κινητό μου, για να δεχθώ τις ευχές σας. Στο τέλος βάζω και την κατάσταση με τους χορηγούς της βραδιάς.Αναδημοσίευση από το kopanaki news.

Ηλυσιακός - Πόλο Γυναικών

Στο ημίχρονο του αγώνα μπάσκετ Ηλυσιακού - Κολοσσού Ρόδου ,βραβεύτηκε η ομάδα πόλο γυναικών του Ηλυσιακού ,η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2 αήττητη. Το Βίντεο είναι από τη βράβευση.

Γενεαλογικά Δένδρα του Αετού Μεσσηνίας 1

Όταν αποφάσισα να ερευνήσω το γενεαλογικό δέντρο των Καραϊσκαίων ,δεν είχα συνειδητοποιήσει τη δυσκολία που θα συναντούσα από δύο λόγους κυρίως. Πρώτον άργησα πολύ να αρχίσω την έρευνα με συνέπεια να μην υπάρχουν στη ζωή πολλοί μεγάλοι σε ηλικία ώστε να αντλήσω πληροφορίες και στοιχεία. Εκτός από αυτά που ήξερα εγώ, πήρα βοήθεια από τον εξάδελφό μου Μαυροειδή Καραϊσκο ,το Χρήστο Στρατικούλα και τον Κώστα Λαμπρόπουλο. Δεύτερον όλα τα παλαιά αρχεία του Αετού είχαν καταστραφεί στις 11 Σεπτεμβρίου 1943 όταν το χωριό κάηκε σχεδόν ολόκληρο από τους Γερμανούς. Από την καταστροφή αυτή δεν γλίτωσε ούτε το γραφείο της κοινότητας και φυσικά τα αρχεία της. Βρήκα ένα αρχείο μητρώου αρένων που ήταν αντίγραφο αυτού που υπήρχε στην στρατολογία και από το οποίο άντλησα πληροφορίες για τους άνδρες Καραϊσκαίους. Από τον Κώστα Λαμπρόπουλο έμαθα με χαρά ότι ο πρώην Δήμαρχος του Αετού Ιωάννης Γιαννόπουλος είχε αφήσει γραπτά στοιχεία τα οποία διατήρησε και συμπλήρωσε ο Κώστας και αναφέρεται σε αρκετά σόια του Αετού. Αφού πήρα την άδεια του Κώστα Λαμπρόπουλου θα δημοσιεύσω στο μπλοκ αυτά τα στοιχεία ώστε οι νεότεροι να συνεχίσουν από εκεί που το άφησε αυτός. Θα ξεκινήσω με τον πρόλογο του Κώστα Λαμπρόπουλου ο οποίος έχει ιστορική και λογοτεχνική αξία ,όπως θα διαπιστώσετε . Αυτός ο πρόλογος θα δικαιολογήσει απόλυτα τη μεθοδικότητα και πρακτικότητα που είχε και έχει ο Κώστας ,πράγμα που τον βοήθησε να συγγράψει το βιβλίο «ΚΑΥΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ» από τα βιώματα και στη συμμετοχή του ιδίου και της οικογενείας του στην Εθνική Αντίσταση. Παραθέτω τον πρόλογο του Κώστα όπως ακριβώς είναι στις σημειώσεις που μου έδωσε. 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ (Κώστας Λαμπρόπουλος) 
  Από πολύ μικρός ρούφαγα σα σφουγγάρι τις διηγήσεις που κάθε φορά ο πατέρας μου ,μου εδιηγείτο για το από που κρατάει η σκούφια μας ,για τους προγόνους της οικογένειάς μας, ποια η σχέση μας με τους διάφορους κλάδους που υπήρχαν στο μεγάλο σόι μας και πολλά άλλα. Ο πατέρας μου αν και είχε κρατήσει διάφορες σημειώσεις από πληροφορίες που είχε από γερόντους της εποχής του , για το θέμα αυτό με συμβούλεψε να καταφύγω στο μπάρμπα-Γιάννη το Γιαννόπουλο, που ήταν Δήμαρχος στο Δημαρχείο Αετού για πάρα πολλά χρόνια και είχε ασχοληθεί για πολύ καιρό για αυτό το ζήτημα και είχε καταχωρήσει σε βιβλίο όλες τις πληροφορίες που είχε μαζέψει έπειτα από πολύχρονη έρευνα. 
  Πήγαινα τότε στη Δευτέρα του γυμνασίου ,όταν μια μέρα έξω από το καφενείο του Χάρδα με σταμάτησε ο μπάρμπα Γιάννης και με κάλεσε να κάτσω δίπλα του σ’ ένα σιδερένιο στρογγυλό τραπεζάκι που έπινε τον καφέ του.
  Με ρώτησε πως πήγαινα με τα μαθήματά μου και μετά μου είπε: «Ο πατέρας σου μου είπε ότι ενδιαφέρεσαι πολύ να μάθεις την καταγωγή μας και την ιστορία των Προγόνων μας. Σε συγχαίρω γι’ αυτό. Και εγώ επίσης από μικρός είχα αυτή την επιθυμία και αφιέρωσα πολύ χρόνο και ταξίδια με το άλογο για τους τόπους όπου μπορούσα να μαζέψω πληροφορίες όσο το δυνατό πιο σωστές. Κατόρθωσα αρκετά πράγματα τα οποία έχω καταγράψει και διάφορα άλλα γεγονότα που συνέβησαν εδώ στη γύρω περιοχή. Όποτε θέλεις , η πόρτα μου είναι ανοιχτή και το βιβλίο αυτό στη διάθεσή σου». 
  Ενθουσιάστηκα πολύ με τη προσφορά αυτή του Μπάρμπα –Γιάννη, μου δινότανε η ευκαιρία και η δυνατότητα να γνωρίσω την ιστορία των προγόνων μας ,που αποτελεί κατ’ αρχή για μας η γνώση της εξελικτικής προϊστορίας για την δική μας ύπαρξη και ακόμα ένα ιερό καθήκον να ανασύρουμε τη μνήμη από τα σκοτάδια της λησμονιάς όλους αυτούς που υπήρξαν το προζύμι για τη δική μας ύπαρξη. Όταν ήρθε το καλοκαίρι και τελείωσε η σχολική χρονιά, πήγα και βρήκα το μπάρμπα Γιάννη να πάμε στο σπίτι και να μου δείξει το βιβλίο.
  Πήγαμε μαζί σπίτι και με οδήγησε σ’ ένα μικρό δωμάτιο που το χρησιμοποιούσε για γραφείο. Είχε μια βιβλιοθήκη με αρκετά βιβλία. Ένα ξύλινο τραπέζι σαρακοφαγωμένο και στη γωνία μια μακρόστενη μονόφυλλη ντουλάπα. Την άνοιξε και έβγαλε ένα τεράστιο σε οριζόντιες διαστάσεις βιβλίο, σαν τα καθολικά βιβλία που κρατάνε οι λογιστές. Το ακούμπησε πάνω στο τραπέζι, το ξεφύλλισε και έφτασε στο σημείο που είχε αρχίσει η καταγραφή των πληροφοριών που είχε συλλέξει από τις έρευνες που έκανε γι’ αυτό το θέμα.
  «Διάβασέ το πρώτα ,μου είπε και αν έχεις καμιά απορία να σου τη λύσω και μετά να το αντιγράψεις. Μου κάνει εντύπωση μικρέ μου ανιψιέ, συνέχισε, πως εσύ τόσο μικρός ενδιαφέρθηκες γι’ αυτό το θέμα ενώ κανείς ακόμα τόσα χρόνια από όλα τα σόγια δεν ενδιαφέρθηκε γι’ αυτό παρ’ όλο που το γνωρίζουν όλοι και αρκούνται στο να ρωτάνε και να μαθαίνουνε έτσι κουβεντιαστά και ικανοποιούν την επιθυμία τους μόνο με την κουβέντα. Τα λόγια με το χρόνο αγαπητέ μου ανιψιέ πετάνε και φεύγουν σαν τα πουλιά και ξεχνιούνται. Μόνο τα γραφτά λόγια μένουν γι απάντα. Αυτό να μην το ξεχνάς ποτέ σε όλη σου τη ζωή, σε όλες αυτές τις δουλειές ,ότι κι’ αν κάνεις».
  Αυτά μου είπε και βγήκε έξω αφήνοντάς με μόνο μου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα σκοπό να αντιγράψω τίποτα από τις σημειώσεις αυτές. Είχα σκοπό να τις διαβάσω μια-δυο φορές, όπως έκανα με τα μαθήματα στο σχολείο να κρατήσω καμιά σημείωση και μετά από μνήμης να καθίσω στο σπίτι μου και να το γράψω μόνος μου. Αυτά όμως που μου είπε ο μπάρμπα- Γιάννης για τα λόγια που μοιάζουν σαν τα πουλιά που πετάνε κ.λ.π, μου άλλαξε τη γνώμη και αποφάσισα να κάνω πιστή αντιγραφή και μάλιστα με τη γλώσσα με τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε καθώς και την ορθογραφία του, έστω και αν σε ορισμένα σημεία, ήταν λαθεμένη. Αποφάσισα να σεβαστώ και να γράψω το κείμενο όπως ακριβώς ήταν γραμμένο.
   Από πλευράς μορφής του κειμένου ήταν πραγματικά ένα καλλιτέχνημα. Με ωραία γράμματα ,πραγματικής καλλιτεχνίας, με ίσες διαστάσεις και αποστάσεις μεταξύ τους, καθαρά και ευανάγνωστα γεγονός που έδινε την εντύπωση πως είχε φτιαχτεί σε τυπογραφείο.
  Στο βιβλίο αυτό ο μπάρμπα Γιάννης δεν είχε γράψει μόνο τις πληροφορίες για την ιστορία των προγόνων μας , αλλά είχε πάρα πολλές ιστορίες για διάφορα γεγονότα της περιοχής. έγραφε για διάφορα φονικά , για τις αιτίες που τα προκάλεσαν, για τις δίκες που έγιναν, για δημοτικές και βουλευτικές εκλογές, για συμπλοκές και φόνους που γινόντουσαν ανάμεσα στους υποστηρικτές των διαφόρων παρατάξεων, ανέφερε ονόματα νεκρών και φονιάδων, ανέφερε όλα τα ονόματα των νεκρών ανδρών ,γυναικών και παιδιών από την επιδημία της γρίπης του 1917. Ανέφερε γάμους και γλέντια που γινόσανται, διάφορες προσωπικές ιστορίες για συγκεκριμένα άτομα, άλλοτε κωμικές και άλλοτε σοβαρές. Καυγάδες στα καφενεία. Και τι δεν είχε γράψει σε αυτό το βιβλίο, που ήταν ένας πραγματικός θησαυρός. 
  Κάθισα και διάβασα πρώτα το κείμενο που με ενδιέφερε και μετά άλλες ιστορίες και βγήκα έξω. Βρήκα στο καφενείο του Χάρδα τον Γέρο-Γιάννη και το ρώτησα αν μπορούσα να πάρω το βιβλίο στο σπίτι για δυο μέρες. Μου απάντησε πως μπορούσα να πάω σπίτι του όσες μέρες ήθελα αλλά το βιβλίο αυτό δεν βγαίνει από το σπίτι. Έτσι την άλλη μέρα πήρα τα χρειαζούμενα και πήγα στο σπίτι του μπάρμπα Γιάννη.
  Πήγα τρεις μέρες συνέχεια. Την αντιγραφή του ιστορικού των προγόνων μας το έκανα την πρώτη μέρα και τις άλλες δυο μέρες διάβασα ολόκληρο το βιβλίο. Εδώ τελειώνω τον πρόλογο και παραθέτω αμέσως το κείμενο του μπάρμπα Γιάννη. 
       Κώστας Λαμπρόπουλος. 
Υστερόγραφο. Θα ακολουθήσει το κείμενο-έρευνα του Δημάρχου Ιωάννη Γιαννόπουλου και κατόπιν η έρευνα του Κώστα Λαμπρόπουλου.

Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ ΕΓΩ

Φύτευα κρεμμυδάκι !!!!! Νάσου και η αλεπού στα 3 μέτρα με περιεργάστηκε ,έκανε βόλτα στο κτήμα ,με άφησε να πάρω φωτογραφίες με το κινητό και έφυγε !!!!!!!

Ερωτήματα !!!!!!!!!

Σ' ένα παράδρομο της Εθνικής οδού Αθηνών Κορίνθου ,λίγο μετά τα διόδια της Ελευσίνας. Τα κατσίκια στην άκρη του γκρεμού αγναντεύουν.........