Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΑΣ: ΕΛΕΝΗ ΚΑΖΑΝΤΖΑ

           

  Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΑ
  Πάντα όταν περνάμε για κάποια βόλτα προς τον Κεφαλάρη, θα συναντήσουμε στο δρόμο μας, το αξέχαστο ιστορικό εξατάξιο Δημοτικό Σχολείο του Αετού. Αντικρίζουμε ένα σκηνικό σιωπηλό και έρημο που
οφείλεται στην εξωτερική και εσωτερική μεταπολεμική μετανάστευση. Ζωντανεύουν όμως οι κουρνιασμένες στη μνήμη μας φιγούρες Δασκάλων και παιδιών που άρμεξαν την γνώση σε τούτο τον χώρο.  

  Κρατάμε καλά φυλαγμένη στη μνήμη μας την πρώτη ημέρα που μπήκαμε σαν μαθητές της Α΄τάξης στο προαύλιο του Σχολείου μας. Πρέπει να ήταν Σεπτέμβρης του 1954. Κρατούσαμε μια πάνινη μπλε τσάντα ραμμένη απ' τις μανάδες μας, που μέσα είχε μια μαύρη πλάκα ένα κοντύλι γραφής κι' ένα τσίγκινο κύπελο για το πρωινό γάλα, που μας μοίραζαν στο σχολείο. Σε αυτή την τρυφερή ηλικία, ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία να βρισκόμαστε ανάμεσα σε 150 παιδιά που αριθμούσε τότε το Δημοτικό μας Σχολείο και μπροστά σε τρεις Δασκάλους, τους αείμνηστους Παπαγιαννόπουλο, Ελένη Καζάντζα και Αγλαΐα Καγιάφα.  

  Πρώτη μας Δασκάλα ήταν η Ελένη Καζάντζα, η "Ελενίτσα" όπως την έλεγαν οι συγχωριανοί μας. Φοβισμένα «πρωτάκια» που γεννηθήκαμε το 1948, μας υποδέχθηκε η Δασκάλα μας με ένα ζεστό χαμόγελο, μαζί με ένα τρυφερό χάδι και καραμέλες που μας μοίρασε.

Μπήκαμε στην αίθουσα κάτω από το βλέμμα των αθάνατων ηρώων του 1821, που μας κοιτούσαν μέσα από τα πολλά πορτραίτα τους τα κρεμασμένα στους τοίχους και κρατήσαμε στα χέρια μας το πρώτο αναγνωστικό.

 

 

 

 

   Περιεργαζόμασταν τις εικόνες του, τα τεράστια γράμματα του αλφάβητου και όσα άλλα ήταν τυπωμένα στις χοντρές σελίδες του.

  Αυτό το ίδιο αναγνωστικό το κράτησαν στα χέρια τους για 23 ολόκληρα χρόνια, όλα τα «πρωτάκια». Κυκλοφόρησε από τον οργανισμό εκδόσεως διδακτικών βιβλίων το 1955 έως το 1978. Το πρώτο αλφαβητάριο ήταν η πυξίδα των παιδιών, που στο δικό τους λευκό χαρτί της μνήμης, κατέγραφαν τις πιο πολύτιμες γνώσεις, που θα μπορούσε να τους δώσει το τότε εκπαιδευτικό σύστημα. Τότε που η πατρίδα μας, προσπαθούσε να συνέλθει από την ολοσχερή καταστροφή του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, την πείνα της σκληροτράχηλης Γερμανικής κατοχής, από τις αρρώστιες, από τον ανελέητο εμφύλιο που ακολούθησε αλλά κι' από την καλπάζουσα μετανάστευση.  

  Ανατρέχουμε με σεβασμό, σε μνήμες αγαπημένες και σε πρόσωπα αξέχαστα και σεβάσμια, εκείνων των παλαιότερων εκπαιδευτικών, που ανάλωναν τις δυνάμεις τους, πρωί και απόγευμα έξι ημέρες την εβδομάδα, ακόμα και την Κυριακή με τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό, για να μας διδάξουν πέρα από την αριθμητική, τη γραφή και την ανάγνωση και τη σωστή κοινωνική συμπεριφορά.  

  Οι γονείς μας πάλευαν ολημερίς με τα χώματα στα χωράφια. Που καιρός για τρυφερότητα, αγκαλιές, συμβουλές, ατομική καθαριότητα και κοινωνική συμπεριφορά. Τον ρόλο τους προσπαθούσαν να υποκαταστήσουν οι
Δάσκαλοί μας, μα κυρίως η πρώτη μας Δασκάλα η "Ελενίτσα". Αυτή μας μιλούσε για καθαρά χέρια, για κομμένα νύχια, για καθαρό πρόσωπο, για καθαρά ρούχα κι' ας ήταν μπαλωμένα, και για σεβασμό στους μεγαλύτερους. Αυτά τα έκανε όχι μόνο μέσα στην τάξη μας, αλλά και στα σχολικά διαλείμματα, στους σχολικούς περιπάτους, στον Κυριακάτικο εκκλησιασμό και στις Εθνικές γιορτές.  

  Αναφερόμαστε τιμητικά στην πρώτη μας Δασκάλα, η οποία ίσως και λόγω εντοπιότητας θεωρούσε χρέος της να ποτίσει τις παιδικές ψυχές μας με ότι καλύτερο είχε. Αν σήμερα έχουμε την δυνατότητα να ξεδιπλώσουμε τα
πόδια μας χορεύοντας σε κάποιο γάμο ή σε κάποια εκδήλωση, σε αυτή το χρωστάμε, γιατί αυτή μας το ‘μαθε.  

  Αναδύεται μέσα από το σεντούκι της μνήμης μας αυτή η αξιαγάπητη πρώτη μας Δασκάλα ΕΛΕΝΗ ΚΑΖΑΝΤΖΑ, να κρατά τρυφερά τα παιδικά μας χέρια και να προσπαθεί να μας μάθει να γράφουμε σωστά την Ελληνική αλφαβήτα, τη βάση για μια από τις αρχαιότερες και πλουσιότερες γλώσσες του κόσμου.
Ξεκινούσε με ένα κουλουράκι, για το ολοστρόγγυλο όμικρον (ο) μετά πρόσθετε και ένα μπαστουνάκι (ι), και έτοιμο το άλφα (α).  

  Έτσι από το άλφα έως το ωμέγα, η γεμάτη πάθος για να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις της, Δασκάλα μας, αφιέρωνε ακόμα και τα διαλλείματά της για την σωστή εκμάθηση και διδαχή των μαθητών της. Πέρα απ' το αναγνωστικό, δεν είχαμε άλλα βιβλία μια και έπρεπε να τα αγοράζουμε μόνοι μας με χρήματα όμως που δεν υπήρχαν. Η Δασκάλα μας όμως που ήταν καταπληκτική αφηγήτρια μας παρέδιδε τα μαθήματα, σαν παραμύθι κι' εμείς τα ρουφάγαμε σαν το σφουγγάρι. Και όλα αυτά με ένα πενιχρό μισθό πρωτοδιόριστης εκείνης της εποχής, που δύσκολα επαρκούσε ακόμα και για στοιχειώδεις ανάγκες.  

  Ίσως κάποιοι θα πουν πως ήταν αυστηρή. Αυτό όμως γινόταν μόνο όταν έπρεπε και πάντα με δίκαιο τρόπο. Ας αναλογιστούμε όμως, πως αυτό ήταν το εκπαιδευτικό σύστημα της εποχής και ας θυμηθούμε την ταινία "Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο". Σαν φόρο τιμής στην πρώτη μας Δασκάλα, αλλά και στους άλλους Δασκάλους μας, θα αναφερθούμε στη ρύση του Μ. Αλεξάνδρου προς τον Δάσκαλό του τον Αριστοτέλη. "Στους γονείς μου οφείλω τη ζωή μου (το ζείν), αλλά στους δασκάλους μου οφείλω την καλή ζωή (το ευ ζείν)".

  Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει την σεβάσμια μορφή της ΕΛΕΝΗΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑ, αλλά και των άλλων Δασκάλων μας, και ας αναπαύονται ήσυχοι ότι έπραξαν το καθήκον τους. Αποτελούν κομμάτι του ημερολογίου της ζωής
μας, γραμμένο με ανεξίτηλο μελάνι. Ζουν στη μνήμη και στην καρδιά όλων των μαθητών τους.
Θα είναι πάντα αξέχαστοι.

Αντώνης Αλεβίζος

Ναπολέων Γκότσης 

ΑΕΤΟΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2024

  Το φετινό καλοκαίρι τα είχε όλα, γλέντια, πανηγύρια, πολιτιστικά και δράσεις για τα νεαρά Αετόπουλα. Το τοπικό Συμβούλιο δίνοντας την αμέριστη συμπαράστασή του, στους δύο Συλλόγους: Πολιτιστικό Σύλλογο Αετού και Σύλλογο Γυναικών Αετού, μας έδωσε την δυνατότητα να διασκεδάσουμε και να νοιώσουμε ότι το χωριό μας είναι ακόμη ζωντανό με αστείρευτες δυνάμεις. Τους ευχαριστούμε όλους για όσα απλόχερα μας πρόσφεραν.

  Πολλές φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις μας, τις πήραμε από τον Δήμο Φωτόπουλο και τον Ανδρέα Παπαγεωργίου.

1. Στις 20 Ιουλίου στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου ο Σύλλογος Γυναικών Αετού διοργάνωσε βραδιά με τραγούδια της τάβλας, όπως λέγονται. Τραγούδια παραδοσιακά, τραγουδισμένα όπως τον παλιό καιρό που δεν υπήρχαν τα ηχητικά σύνολα. Αρχίζει να τραγουδά ένα στίχο μια παρέα και οι υπόλοιποι επαναλαμβάνουν το στίχο. Σε εμάς τους παλαιότερους  ξύπνησε θύμησες από τραπέζια γάμων και γιορτών, ενώ στους νεότερους έδωσε μια ιδέα πως γλεντούσαν οι Αετοβουναίοι τα παλιά χρόνια.

2. Στις 31 Ιουλίου με την πρωτοβουλία του Συλλόγου Γυναικών και του Τοπικού Συμβουλίου, έγινε η Αναβίωση του γαμήλιου τραπεζιού από το "Μουσικό σύνολο: Αρκαδιανοί", της φιλαρμονικής ορχήστρας Κυπαρισσίας, του Δήμου Τριφυλίας και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Κωνσταντίνου Κτενά. Η παράσταση μέσω της αφήγησης του Αντιδημάρχου Αντώνη Βλάχου, διανθισμένη με τα τραγούδια του γαμήλιου τραπεζιού, μας παρουσίασε όλα όσα συνέβαιναν τον παλιό καιρό σε ένα γάμο.

 

3. Στις 4 του Αυγούστου έγινε στον Αετό Γάμος. Είναι από τα σπάνια που συμβαίνουν στα χωριά μας και πολύ περισσότερο στον Αετό. Αυτός ο Γάμος είχε μια ιδιαίτερη σημασία, αφού ο Κωνσταντίνος Αβδάλας, (πρωτοχορευτής των Δημοτικών μας χορών)  που ζει στην Αμερική, επέλεξε να παντρευτεί την καλή του Μαρία στον Άγιο Δημήτριο στον Αετό, στο χωριό των γονιών του και των προγόνων του, που σύμφωνα με την τοπική παράδοση ήταν από τους πρώτους οικιστές του Αετού. Ο Κωνσταντίνος είναι γιος των αείμνηστων Αετοβουναίων Επαμεινώνδα Αβδάλα και Ξανθής Λώλα, οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει στην Αμερική. 

 Επισκέφθηκαν τον Αετό για να τιμήσουν το ζευγάρι 50 περίπου προσκεκλημένοι από την Αμερική με επικεφαλής τον θείο του, αδελφό του πατέρα του Θεόδωρο Αβδάλα. Ακολούθησε τρικούβερτο γλέντι στον Κεφαλάρι με πολλούς προσκεκλημένους.

Κώστα και Μαρία είναι τιμή για εμάς που επιλέξατε τον Αετό για να ενώσετε τις ζωές σας. Σας ευχόμαστε "βίον ανθόσπαρτον" με υγεία και πολλούς απογόνους.

4. Επίσης στις 4 Αυγούστου το απόγευμα ο Σύλλογος Γυναικών Αετού σε συνεργασία με το Σύλλογο Φιλοπροόδων Φιλιατρών, διοργάνωσαν παιχνίδια και δράσεις για παιδιά στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου.

5. Στις 5 Αυγούστου έγινε το πανηγύρι που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός σύλλογος των Αθηνών και έχουμε γράψει γι' αυτό σε προηγούμενη ανάρτηση.

6. Στις 7 Αυγούστου ο Πολιτιστικός Σύλλογος των Αθηνών διοργάνωσε το παραδοσιακό "μπουγέλωμα" στον καταρράχτη του Κεφαλαριού. Οι μικροί δροσίστηκαν και βράχηκαν από τα νερά του καταρράκτη.

7. Σε συνεργασία του Συλλόγου Αθηνών και του Συλλόγου γυναικών Αετού, το πρωί της 8ης Αυγούστου τα μικρά Αετόπουλα διδάχθηκαν από την Τασία Σταυροπούλου σε αίθουσα του Δημοτικού σχολείου τον τρόπο παρασκευής των παραδοσιακών χυλοπιτών και διπλών.

8. Στις 8 Αυγούστου το απόγευμα πάλι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο διοργανώθηκε για τους μικρούς φίλους το κυνήγι του θησαυρού, με θέμα τις βρύσες του Αετού με καντάλους. Η συμμετοχή των νεαρών παιδιών αρκετά μεγάλη, με μεγάλο ενθουσιασμό και ανταγωνισμό. Νίκησαν τα κορίτσια. Η κατάληξη ήταν στο καφενείο του Ντεμίρη με τους νέους μας να φιλεύονται αναψυκτικά, παγωτά και δίπλες που είχαν φτιάξει οι ίδιοι το πρωί.

9. Στις 8 Αυγούστου το βράδυ έγινε ανοιχτή συγκέντρωση στο Δημοτικό Σχολείο με πρωτοβουλία του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Γιάννη Καμπούκου και του προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Ηλία Ηλιόπουλου. Στη συζήτηση που ακολούθησε ακούστηκαν ενδιαφέρουσες προτάσεις για το μέλλον του Αετού και τα έργα που μπορούν να γίνουν μελλοντικά. Παρόντες αρκετοί Αετοβουναίοι με πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις.

10. Στις 9 Αυγούστου Ο Γιάννης Γκότσης (κόρος) δεξιώθηκε στον Κεφαλάρι το τοπικό συμβούλιο και τα Διοικητικά Συμβούλια των  δύο συλλόγων μας πολιτιστικού και γυναικών, με απώτερο σκοπό την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεών τους.

11. Στις 16 Αυγούστου στο προαύλιο του Δημοτικού σχολείου έγινε η παρουσίαση του βιβλίου "Ο Γιώργος από τον Αετό και η επανάσταση που δεν έγινε". Συγγραφέας του βιβλίου ο Ανδρέας Παπαγεωργίου του Νικολάου (από την οικογένεια Παπαγιωργάκη). Ο Ανδρέας τιμώντας την πατρίδα των προγόνων του, επέλεξε τον Αετό για την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου του, αφού σε αυτό έχει καταγράψει την ιστορία του Γιώργου Μπέλκου. Συντονιστής της παρουσίασης, που παρακολούθησαν αρκετοί συμπατριώτες, ήταν ο δάσκαλος Πέτρος Κοράκης. Για το βιβλίο μίλησε ο Παναγιώτης Καραϊσκος με θερμά λόγια και ο ίδιος ο συγγραφέας  Ανδρέας Παπαγεωργίου. Ανδρέα καλοτάξιδο το βιβλίο σου, σε ευχαριστούμε για την τιμή που μας έκανες και ας γίνεις παράδειγμα για τις νεότερες γενιές να ερευνήσουν και αυτοί την ιστορία του Αετού. Στο τέλος της παρουσίασης προσφέρθηκαν παραδοσιακά γλυκά και αναψυκτικά.

12. Η μουσική βραδιά με παραδοσιακά τραγούδια και όχι μόνο, από τον Σύλλογο των γυναικών Αετού πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου στις 17 Αυγούστου. Η συμμετοχή ήταν μεγάλη αφού τοποθετήθηκαν τραπεζοκαθίσματα ακόμη και στον δρόμο. Την βραδιά αυτή που τείνει να καθιερωθεί σαν μόνιμη εκδήλωση από τον Σύλλογο των Γυναικών, τίμησε με την παρουσία του και ο Δήμαρχος Τριφυλίας Γιώργος Λεβεντάκης.

13. Βραδιά Σκακιού στις 18 Αυγούστου στο προαύλιο το Δημοτικού Σχολείου,. Μια πρωτοβουλία του πολιτιστικού συλλόγου που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

 

14. Στις 23 Αυγούστου στην Εκκλησία της Παναγίας, στην τοποθεσία Φαρμάκι, γιορτάστηκαν τα Εννιάμερα της Παναγίας μας. Τελέστηκε θεία λειτουργία από τον Ιερέα μας πατέρα Ιωάννη Καλή, τον οποίο βοήθησαν σαν ψάλτες οι συμπατριώτες μας, Νίκος Φλώροςς και Βασίλης Πετρόπουλος. Υπήρχε στο τέλος της λειτουργίας περιφορά της Εικόνας της Παναγίας και αρτοκλασία.